William Gordon: Verlate, Beproef, Getreiter

Writing letter with feather

In die ou kerkhof in Glassford naby Glasgow, staan daar ’n monument van meer as sewe voet hoog.  Hierdie gedenkteken dui die plek aan waar ’n paar bang ‘Covenanters’, vlugtelinge van die rampspoedige nederlaag by Bothwell Bridge in 1670, William Gordon van Earlston se oorskot begrawe het.  Die koning se dragonders het Gordon genadeloos geskiet en so is hy uiteindelik bevry uit die tronk van sy lyding om die suiwer lug van die hemel binne te gaan.  Intussen het die dragonders op hulle perde gespring en weggejaag op hulle moorddadige pad, sonder om hulle verder aan Gordon te steur.

 

Dit was net soos Samuel Rutherford 42 jaar tevore aan William Gordon, toe ’n blote tiener, geskryf het: “So is dit met die Here se hoopvolle prisoniers: maande en jare sal geleidelik een na die ander klippie van hierdie modderhut uitgrawe totdat daar mettertyd ’n redelike groot deur is waardeur die gevange siel uitgestuur kan word na die vry lug van die hemel.”

 

William was Alexander Gordon van Earlston se oudste seun.  Hy was vroeg reeds in die leerskool van vervolging om Christus ontwil.  Hy was ’n waardige seun vir sy pa.  Die vier briewe wat sy pa in 1637 aan hom geskryf het, getuig van die geestelike ywer van hierdie jongman, en van die diepte van sy Christelike ervaring reeds op so ’n jong leeftyd.

 

Christene wat in tye ver verwyder van die sewentiende eeu leef, mag dalk dink dat ’n lewe van vervolging eerder die uitsondering was as die reël.  Dit was egter nie altyd so nie.  Samuel Rutherford het aan William geskryf: “Ek is oortuig daarvan dat dit deel is van die hoof doel van ons lewe … om vir ’n tyd lank hier tussen ons vyande te bly.  As dit nie so was nie, sou Hy mos die hemel op ons laat wag het by ons geboorte en ons gedra het na ons tuisland, sonder dat ons eens ’n voet gesit het in hierdie verwarde, doring-besaaide lewe!”  Hierdie mense het ’n lewe van lyding verwag, en het met reikhalsende verlange uitgesien na ’n beter wêreld.  “O dag, skone dag, O ewige somerdag, breek glinsterend aan!  Breek uit onder die donker nag en skitter!”

 

So ’n brief moes naderhand verflenterd en verslete geraak het van al die oor-en-oor lees daarvan wanneer William Gordon ongegronde teistering en voortdurende beproewing moes deurmaak.  Sy naam verskyn weer en weer in dokumente van daardie tyd: eers op een aanklag, dan op ’n ander, maar altyd oor kwessies waar kompromie ’n miskenning sou beteken van die Reformasie waarhede wat van pa na seun aangegee is, en wat deur elk van die Gordons van Earlston persoonlik toegeëien is.

 

Gabriel Semple was een van die vroeë predikers van die Verbondstoelogie wat in die veld begin preek het nadat die Wet van 1663, bekend as die ‘Bishop’s Drag-Net’, wat geheime samekomste of samekomste in die veld verbied het, uitgevaardig is.  Dit is hy wat dikwels na die Woods of Airds gekom, en daar, versteek deur die digte plantegroei, gepreek het vir gemeentes wat gretig en aandagtig geluister het.  Iemand het egter gaan nuus dra oor hierdie onwettige samekomste.  Dit was William Gordon wat die skerp slag van vervolging gevoel het, omdat hy geweier het om gehoor te gee aan die Raad se eis dat hy nie sulke vergaderings moes bywoon, of toelaat dat dit op sy grond gehou word nie.  ’n Swaar boete het gevolg tesame met ’n bevel van verbanning.  Alhoewel William waarskynlik nie lank uit die land was nie, moes hy verseker gaan skuil het.

 

Hy en sy gesin het ’n klein skuiling gebou.  Wanneer die koning se dragonders hulle kom soek het, het hulle hierheen ontsnap.  Soms, wanneer hulle nie betyds gewaarsku is nie, moes die beblaarde takke van ’n vriendelike eikeboom naby die huis ’n vinnige skuilplek bied.  ’n Ou knoesterige eikeboom, verweer deur ouderdom en storms, en  waarskynlik die einste boom, is steeds te sien nie ver van die kasteel af nie.  Die gesin se huis is uiteindelik in 1667 geplunder en verander in ’n garnisoen vir die koning se roofbendes.  Hiervandaan het die berugte Sir William Bannantyne sy wrede klopjagte op die onskuldige landvolk van Galloway gelei.  Hy is hulle geïntimideer, beroof en selfs by tye gemartel.  Waar William Gordon en sy gesin gedurende hierdie tyd geskuil het, is nie bekend nie.  Dalk het die donker, klam wegkruipplek in die woud ’n meer permanente skuiling geword.  Alhoewel daar waarskynlik menige soektogte moes gewees het, is die skuiling nooit gevind nie.

 

Niks behalwe ’n geloof soos William Gordon s’n, geanker in die waarhede van die Skrif en deur God Self onuitwisbaar geskryf op die hart, kon enigeen instaat gestel het om met sulke onwankelbare moed toe te sien hoe sy eiendom verniel word nie.  Dit was hierdie geloof wat Samuel Rutherford in die vroeë jare aangetrokke gemaak het tot hom en die uitgeweke prediker instaat gestel het om te sê: “Ek het jou brief ontvang en dit het my siel verkwik.”

 

Die vriendskap en besorgdheid wat deur die ouer man bewys is, moes ’n bron van krag gewees het in die donker, verontruste dae van Gordon se lewe.  Sy briewe is vol van sy ontdekkings van Christus se goedheid aan dié wat geroep is om om Christus ontwil te ly: “Hoe soet is die kruis van my Here nie!  Die seën van God op die kruis van my Here Jesus!  My vyande het bygedra (sonder dat hulle beplan het) om my geseënd te laat wees.  Dit is my paleis, nie my tronk nie.”  En verder: “Kom tog alle kruise.  Welkom, welkom! sodat my hart kan vol word van my Here Jesus.”

 

Die ongewone opregtheid waarmee Rutherford instaat was om sy geestelike ervarings met ’n man baie jonger as hyself te deel, straal uit die vier briewe wat hy aan William geskryf het.  “Nee wat, ek was voorheen regtig ’n kind … Ek wens ek kon in alle erns ’n Christen wees … Maar die waarheid is, buiten vir my hartseer, skuld Christus my niks, want vertroosting het my siel verfris.”  Verder in dieselfde brief bely hy: “Ek het nooit gedink dat dit so moeilik is om dood te wees vir my begeertes en vir die wêreld nie.”

 

Sulke eerlikheid moes ’n jong Christen wat gesukkel het met sy tekortkominge, maar wat steeds begeer het om Christus se teenwoordigheid te belewe, bemoedig het.  Daar is skaars ’n meer insigryke tog opbeurende brief in die hele versameling as die een aan William Gordon, gedateer 16 Junie 1637.  Nadat hy sy korrespondent gewaarsku het oor die geestelike gevare van jeugdigheid, laai Rutherford hierdie brief met raad, troos en aansporing.  Dit sou lyk asof Gordon ’n brief vol geestelike klagtes en probleme geskryf het, en dat Rutherford hulle geduldig en metodies een vir een hanteer, en met ’n bietjie humor byvoeg: “Iemand wat sy saak kan stel en só ’n brief soos wat hy Aberdeen toe gestuur het, hemel toe kan stuur, sal waarskynlik daarmee ook suksesvol wees by Christus.”

 

Sondige gedagtes, ’n besef van onwaardigheid wat lei tot die verlies van versekering, die wegsteek van Christus se gesig en die onderskeid tussen regverdigmaking en heiligmaking word sorgvuldig beantwoord met Skriftuurlike argumentering.  “Al Christus se goeie kinders gaan hemel toe met letsels aan die kop, en met ’n krom been en al,” het Rutherford geskryf.  Hierdie brief het van William Gordon se tyd af verligting gebring aan menige angstige gelowige.

 

“O, as ons geloof net op die hoë, trotse branders en winde kon ry wanneer die see lyk asof dit aan die brand is!”  Rutherford het vir William Gordon geskryf, want hy het geweet dat sy eie lyding maar net die begin was van die smarte vir Christene in Skotland.  Dit was net omdat Gordon se geloof stewig geanker was in die Rots dat dit die storm deurstaan het.  Teen 1679 het agtien jaar van genadelose vervolging ’n groot deel van die kerk van Jesus Christus in Skotland verwoes.  ’n Verstrooide, lydende oorblyfsel het desperate pogings aangewend om die tiranniese juk van verdrukking af te gooi.  Die Slag van Bothwell Bridge was moontlik een van die hartseerste tonele wat afgespeel het in die annale van die geskiedenis van daardie era vol beroeringe.  Die verhale van heldhaftigheid, gekoppel aan tragedie toe ’n verdeelde leierskap onder die ‘Covenanters’, die trompette met onsekerheid laat klink het, kan die lesers net vul met jammerte en hartseer.  Dit was nuttelose weerstand, gedoem tot onheil en het gelei tot ’n toename in die lyding van die ‘Covenanters’, aangesien wrede vergeldings gevolg het op hulle skandelike nederlaag.  Dalk het William Gordon aangevoel dat hierdie veldslag sy laaste was.  Hy het sy seun, Alexander, vooruit gestuur saam met die ‘Covenanters’ se magte terwyl hyself eers sy sake in orde gekry en later gevolg het.  Alexander het ter nouernood aan die dood ontkom deur vinnig ’n boerin se klere te leen en haar baba se bedjie te wieg terwyl woedende dragonders verby gestorm het en al die ongelukkiges op die veg front, doodgemaak het.  William het Bothwell Bridge nooit bereik nie, want toe hy naderkom, moes vlugtende ‘Covenanters’ vir hom gesê het dat alles verby was.  So is hy dood waar die dragonders hom gekry het en hom sonder genade geskiet en sy liggaam in ’n sloot ingeskop het.  Daar het ’n man gesterf wat deur John Howie beskryf is met die woorde: “’n ware heer van goeie karakter en talente; aan godsdiens en godsvrug toegewy … ’n a patriot, goeie Christen, geloofsgetuie en, kan ek byvoeg, ’n martelaar vir Jesus Christus.”

 

Dit is goed dat hierdie ‘Covenanters’ met vertroue kon uitsien na ’n beter wêreld, want hulle vroeëre lot was een van voortdurende veragtering, verlies, onregverdigheid en pyn. “ons water is so vlak dat dit nie eens tot by ons kenne kom nie; laat nie eens ons asemhaling ophou nie.  Ek mag dalk droë land sien (as ek oë by Christus sou leen), en dit is naby,”  het Samuel Rutherford lank terug aan William Gordon geskryf, en voort gegaan: “Waarom sou ons dan nie lag oor teenspoed en ons nuutgebore en reeds-sterwende versoekings nie?”

 

So het William Gordon se deur-storm-verslingerde vaartuig uiteindelik daardie “droë land” bereik.  Hy kon nou daardie vreugdes geniet wat Rutherford lank tevore verwag het, terwyl hy verby die tydelike dinge gekyk het na die ewigheid.  “O, skoonste onder die mensekinders, hoekom talm U so lank?  O hemele, jaag; tyd, maak gou, maak gou en bespoedig die huweliksdag! want liefde word getart deur vertragings … O geseënde geeste wat nou Sy gesig sien, verheerlik Hom! want as julle jul harpe verslyt het om Hom te vereer, is dit te min, nee niks, om die geur van lofsange oor daardie skoonste Blom, die Roos van Sharon, oor die lande te verstrooi nie.”

 

Vertaal uit:

Samuel Rutherford and his Friends, hfst. 9

deur Faith Cook

Advertisements
Posted in Biografie, Geskiedenis

Gemeente Nuus uit Kemptonpark

Preacher with Bible

Ek groet julle vanuit die gemeente in Kemptonpark.

 

Ons gemeente is nie die oudste van die ABK-gemeentes nie, maar ons is wel een van die oudstes.  Ons bestaan reeds 53 jaar en ons kerkgebou se hoeksteen is meer as 40 jaar gelede deur dr. Isak van der Walt gelê.   Die volgende predikante het die gemeente bedien: J.W. Albertse, JHG Raubenheimer, IH duP. van der Walt, WJ Venter, FJ Pelser, CJ Fourie, JJ van der Hoven, SV Coertze, JP du Preez, en tans IEJ Jefferies.  Baie mense wat hoor dat ons van Kemptonpark af kom, koppel ons gemeente sommer dadelik aan die Seminarium.  Dit is egter nie so dat ons gemeente deel is van die Seminarium nie, al is ons toevallig in dieselfde stad geleë.

 

Ons gemeente word tans uit die Woord bedien deur ds. Ivor Jefferies, terwyl sy vrou, Deirdrè, hom bystaan.  Hulle het drie pragtige kinders wat al drie hier gebore is.  Die Jefferies gesin is nou reeds meer as 13 jaar in ons gemeente werksaam.

 

Samekomste

Ons is een van die min gemeentes wat elke Sondag twee dienste het.  Een diens word in die oggend, en een in die aand gehou.  Op Woensdae is daar twee Bybelstudie groepe wat bymekaar kom: ’n vroue groep wat soggens bymekaar kom en dan ’n groep wat in die aand bymekaar kom in die pastorie.  Daar is ook dikwels ander aktiwiteite, maar dit nie op ’n gereelde basis nie.

 

Gebedstye

Daar is verskeie geleenthede vir gesamentlike gebed in die gemeente.  Gedurende die skoolkwartaal word daar Sondagoggende saam gebid voor die diens.  Daar is ook ’n tyd van gebed voor die aanddiens.  Gedurende die aanddienste is daar ook tyd vir gesamentlike gebed.

 

Lidmate

Die gemeente bestaan tans uit 73 lidmate.  Daar is ook ’n hele paar getroue besoekers.  Die gemeente kan amper in drie groepe verdeel word.  Ons eerste groep se ouderdom wissel van babas tot jong tieners.  Die tweede groep wissel van tieners tot jong oupas en oumas.  Dan is daar die derde groep wat wissel van jong oupas en oumas tot by oupa- en oumagrootjies.

 

Spesiale geleenthede

Daar is vyf geleenthede gedurende die jaar wat vir ons uitstaan in ons bediening en aanbidding:

 

  1. Die eerste is natuurlik die naweek van die Paasfees. Dit is ’n baie groot gebeurtenis in die aanbidding van enige gemeente se samekomste.  Ons probeer altyd om iets spesiaals daarvan te maak.  Daar is gewoonlik ’n klompie mense wat hiervandaan gaan na Cornelia vir die Paaskonferensie.  Vir diegene wat egter hier bly, is die naweek ook iets spesiaal.  Daar is gewoonlik op Goeie Vrydag ’n diens waartydens ons dink aan Jesus se kruisiging; ons poog om toe te sien dat hierdie dag in sy grootsheid as iets spesiaals onthou sal word.

 

  1. Dan is daar die tweede geleentheid wat ons “Die Kruisieveldtog” noem. Ons het hierdie idee uit die Kaap gekry.  Hierdie diens word gewoonlik in Mei gehou.  Daar word kruisies van hout gemaak vir hierdie geleentheid, en dan word daar ’n uitnodiging aan vasgemaak.  Die kruisies kan ook gebruik word vir sleutelhouertjies en hulle word gebruik as uitnodigings vir mense daarbuite om ons gemeente op die vasgestelde dag te besoek.  By hierdie geleentheid word die gebeure by die kruis en die waarde daarvan met erns gedeel met almal wat die erediens bywoon.

 

  1. Ons Dankoffersondag is die derde groot geleentheid op die gemeente se kalender. Ons gee reeds lank voor die tyd aan die lidmate gefrankeerde koeverte uit waarin hulle geld plaas na vermoë.  Ons hou gewoonlik in Augustus ons Dankoffer Sondag.  Tydens hierdie diens word die dankoffers dan saam met die weeklikse offergawe opgeneem.

 

Die ekstra geld wat só bygedra word, word dan gebruik in areas waar daar miskien nood is.  ’n Deel kan gebruik word vir barmhartigheid, of miskien is daar herstelwerk wat dringend aandag nodig het.  ’n Deel van die dankoffer kan geskenk word vir evangelisasie, of die geld kan aangewend word waar dit ookal nodig is.  Ons hou die geleentheid juis in Augustus, omdat dit dan nog nie vakansietyd is nie en dan is daar nie juis ander dinge waarvoor die lidmate ekstra geld nodig het nie.

 

  1. Alhoewel ons elke Sondag gedurende die oggenddiens ’n tyd inruim vir Sending Gebed vir lande dwarsoor die wêreld en vir die sendelinge wat daar werksaam is, is daar ook ’n spesiale dag vir Sending. Sending Sondag is die vierde spesiale dag op ons Kalender.  Daar is drie sendelinge wat ons maandeliks finansieel ondersteun.

 

  1. Die vyfde belangrike geleentheid is – ja julle het reg geraai: ons Kerssangdiens en alles wat daarmee gepaard gaan. Daar word spesiale Kersliedere gesing, spesiale solo’s gelewer, soms ’n opvoering deur die kindertjies, en nog ander dinge wat die diens spesiaal maak.

 

Al die aktiwiteite op hierdie vyf dae wat genoem is, word oorhoofs beheer deur ds. Ivor, maar die reëlings en werk word deur verskeie komiteelede gedoen.  Hierdie komitee is ook glad nie skaam om die gemeente so af en toe te verras met ’n heerlike gesamentlike ete of sommer net lekker koek en tee nie.

 

Die skuif van ons geboue

Die gemeente het tans ’n baie groot projek aan die gang.  Ons wil die kerk en die pastorie wat langs die kerk is, verkoop en ander geboue koop of laat bou.  Alhoewel die kerk en pastorie wat ons tans gebruik baie goeie, gerieflike geboue is, het die omgewing die afgelope paar jaar geweldig agteruitgegaan.  Ons voel dat ons ons geboue, ter wille van die bewaring daarvan en ter wille van die veiligheid van ons mense, eerder moet skuif na ’n veiliger omgewing.

 

Ons het ’n boukomitee aangestel wat al die nodige behartig.  Of ons die bestaande geboue gaan verkoop en op ’n ander plek koop, en of ons gaan bou, is hulle verantwoordelikheid.  Dit is ’n baie duur en tydsame projek, maar die bal is darem al aan die rol.  Ons sal almal op hoogte hou van die boukommissie se vordering met hulle taak.

 

Openbaring Ontsluit

Ek wil met ’n vraag afsluit.  Het jy al ooit gewonder oor dinge wat in Openbaring geskryf staan?  Die snaakse perde, die skerpioene, die baie groot getalle – en nog baie meer?  Wel jy kan nou ontspan.  Die antwoorde is vir jou op skrif gestel.  Ds. Ivor het sopas klaargemaak met ’n reeks boodskappe waarin hy vers vir vers deur Openbaring gepreek het.  Hy het dosyne Bybeltekste aangehaal as verwysings.  Verder het hy ’n klomp boeke en ander geskrifte en kommentare gebruik.

 

Die reeks het langer as ’n jaar geneem en hy het feitlik elke Sondagoggend uit Openbaring gepreek.  Hierdie reeks is nou in boekvorm saamgevat.  Dit sal eersdaags tot jou beskikking wees teen ’n minimale prys.  Maak seker dat jy ’n boek bekom.  Lees self hoe die dinge inmekaarpas in Openbaring.  Jy sal dit geniet en nie meer hoef te wonder oor wat alles beteken en wanneer alles gaan gebeur nie.  Die antwoorde is almal in die Bybel.  Kry ds. Ivor se besonderhede by die volgende webadres:

http://www.baptistekerkkemptonpark.wordpress.com

 

Anoniem van Kemptonpark

Posted in Gemeente nuus

Retoriese vrae in die Bybel

Rhetorical question in Bible

Dit is een ding om slim vrae te vra, soos Jesus se vyande Hom gevra het om Hom te toets.  Dit is egter iets totaal anders om regtig te twyfel en te wil weet wat God se waarheid is, sodat ons daarvolgens kan lewe.  Laat ons dus na ’n paar vrae in die Nuwe Testament kyk, en sien wat ons daaruit moet leer.  Mag dit ons help om toe te neem in die genade en kennis van ons Here en Verlosser, Jesus Christus!

 

  1. Matteus 22:45-46a: “As Dawid Hom dan Here noem, hoe is Hy sy seun?” (vgl. Ps.110:1). “En niemand kon Hom ’n woord antwoord nie; …”  Die punt wat hier gemaak word, is dat Jesus inderdaad Dawid se groter Seun is – trouens, Hy is die Seun van God en dus Self God.

 

Daarom is Hy ook die vervulling van God se belofte aan Dawid in 2Samuel 7:12-13 oor die ewige koningskap van sy nageslag: “As jou dae vol is en jy met jou vaders ontslaap het, sal Ek jou nakomeling wat uit jou liggaam sal voortkom, laat optree en sy koningskap bevestig.  Hý sal vir my Naam ’n huis bou, en Ek sal sy koninklike troon bevestig tot in ewigheid.”

 

Psalm 72 sê: “8En hy sal heers van see tot see en van die Rivier tot by die eindes van die aarde.  11Ja, al die konings sal hulle voor hom buig, al die nasies sal hom dien.  17 Mag sy naam vir ewig wees; mag sy naam uitspruit solank as die son daar is! En mag al die nasies in hom geseën word, hom gelukkig prys!”

 

Die lied “Jesus Shall Reign Where’er the Sun” deur Isaac Watts, (1674-1748), druk dieselfde gedagte so uit:

 

Jesus shall reign where’er the sun
Does his successive journeys run,
His kingdom stretch from shore to shore
Till moons shall wax and wane no more—

  —People and realms of ev’ry tongue
Dwell on His love with sweetest song;
And infant voices shall proclaim
Their early blessings on His name.

Blessings abound where’er He reigns;
The pris’ner leaps, unloosed his chains,
The weary find eternal rest,
And all the sons of want are blest.

Where He displays His healing power,
Death and the curse are known no more;
In Him the tribes of Adam boast
More blessings than their father lost.

Let every creature rise and bring
Peculiar honours to our King;
Angels descend with songs again,
And earth repeat the loud Amen.

 

  1. In Markus 3:4 kry ons Jesus se vraag: “Is dit geoorloof om op die sabbat goed of kwaad te doen, ’n lewe te red of dood te maak? Maar hulle het stilgebly.” Die vraag word in stilte ontvang – niemand reageer daarop nie.  Hy het met toorn na hulle gekyk.  Sy toorn en ywer was egter geregverdig.  Hy was nie kwaad om sy onthalwe nie, maar omdat dit die eer van God geraak het: dit is in diskrediet gebring deur die aksie, of eerder gebrek aan aksie in Markus 3, van Jesus se vyande, die gevolg van “die hardheid van hulle hart” (v.5).

 

  1. Markus 4:41: “En ’n groot vrees het hulle oorweldig, en hulle het vir mekaar gesê: Wie is Hy tog, dat selfs die wind en die see Hom gehoorsaam is!” Ons moet onsself afvra of Hy nie die Skepper is van die wind en die see en alles wat daarin is nie.  Let op dat die Man wat die bevel gee en die golwe bedaar.  Sinclair B. Ferguson kom tot die volgende slotsom oor die gedeelte in Markus 4:35-41: “Every test and trial, every storm in life is another opportunity for you to see the glory of Jesus Christ and discover his power in your life.”

 

  1. Lukas 7:49 lui: “Toe begin die wat aan tafel was, by hulleself te sê: Wie is hierdie man wat selfs die sondes vergewe?” Ek laat hierdie vraag – ’n uiters belangrike vraag – by jou om vir jouself te beantwoord…  [Wenk:  As ’n beginpunt, let op wat Jesus sê in die volgende vers, v. 50.]

 

Jesus, Groot bo almal,

 Sterke Verlosser, Magtige Heer en Heiland.

Immanuel, God is met ons,

Reddende Here, Lewende Woord.

 

  1. In Johannes 8:46 vra Jesus: “Wie van julle oortuig My van sonde? En as Ek die waarheid spreek, waarom glo julle My nie?” Daar was geen bevredigende antwoord nie; trouens, niemand het Hom geantwoord nie.  Leon Morris wys daarop dat Jesus se bittere vyande het geen antwoord gehad op hierdie  merkwaardige uitdaging nie.  Morris sê verder: “The absence of a reply shows that this corresponds to reality”; en F. Godet verwys na “the assurance with which Jesus lays this question before them (the Jews).”

 

  1. Johannes 9:16b sê dat ’n ander Fariseër gevra het: “Hoe kan ’n sondige mens sulke tekens doen?” (om ’n blinde man te genees van sy blindheid, veral omdat hy blind was van sy geboorte af). Die veronderstelling is dat sulke wonderwerke onmoontlik is: die bonatuurlike kan nie verklaar word in aardse terme nie – daar moet iets of Iemand hier betrokke wees!  Daardie Iemand is die Seun van God, God se Gesalfde een.

 

Maar die Fariseër kon dit nie sien nie;  die geneesde blinde man het dit later verstaan: deur geloof in die Man wat hom genees het (Joh. 9:38). Hy wys dat hy op pad is, dat ware geloof in hom begin ontwaak toe hy sê: “As Hy nie van God was nie, sou Hy niks kan doen nie.” (Joh. 9:33). Hier sien ons ook dat Jesus gekom het om die wat blind was te laat sien en die wat dink hulle kan sien, blind te maak.  Johannes haal Jesus se direkte woorde aan in hierdie verband (kyk Joh. 9:39). En díe gebeurtenis is “‘n oordeel …in hierdie wêreld…”.

 

  1. “Pilatus sê vir Hom: Wat is waarheid? En toe hy dit gesê het, gaan hy weer uit na die Jode en sê vir hulle: Ek vind geen skuld in Hom nie.” Ons kry die antwoord op Pilatus se vraag in 1Timoteus 6:13 waar Paulus skryf: “van Christus Jesus wat voor Pontius Pilatus die goeie belydenis betuig het,” nl. dat Hy in die wêreld gekom het om vir die waarheid te getuig.  ‘En,’ het Jesus verder verklaar: “Elkeen wat uit die waarheid is, luister na my stem.” (Joh. 18:37).

 

Ons onthou ook dat hiérdie Jesus in Johannes 14:6 sê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.”  Die  Waarheid Self het dus voor Pilatus gestaan, maar Pilatus kon dit nie sien nie. As hy dit kon sien sou hy nie “ die Here van die heerlikheid…gekruisig het nie-“ (1Kor.2:8).  Ons taak vandag is juis om hierdie verborge dinge aan ‘n verlore wêreld bekend te maak.

 

  1. Die Apostel Paulus stel in Romeine 9:20-21 die volgende vrae aan die gemeente in Rome:

 

  • 20Maar tog, o mens, wie is jy wat teen God antwoord? Die maaksel kan tog nie vir die maker sê: Waarom het u my so gemaak nie?” en
  • 21Of het die pottebakker nie mag oor die klei, om uit dieselfde klomp die een voorwerp tot eer en die ander tot oneer te maak nie?”

 

Paulus vra die vrae in die konteks van die “Volstrekte vrymag van die genade van God.” (Kyk die opskrif vir Romeine 9:6-33 in die OAV, 1953).  Ons sien dieselfde vrymag van God in die sending van Kores in Jesaja 45 (let op vers9, veral i.v.m. Romeine 9); ook in Jesaja 29, veral in verse 15 en 16 sien ons “Die wonderbare weë van God met Jerusalem” (OAV, 1953).

 

Hier in Romeine 9:20-21 maak Paulus gebruik van retoriese vrae­ (dit is vrae waarop die antwoord voor die hand liggend is) om sy argument te staaf.  Kan die maaksel dan met sy Maker stry?  (Stellig nie!)  Het die Pottebakker beheer oor die klei? (Ja, sonder twyfel!).

 

“Wat sal ons dan sê?” (v.30) vra Paulus, en só gebruik hy sy opleiding as kundige wetsgeleerde om deur sy reaksies in Romeine tot die slotsom te kom dat “die heidene, wat die geregtigheid nie nagejaag het nie, (wel) die geregtigheid verkry het, naamlik die geregtigheid wat uit die geloof is; 31terwyl Israel, wat die wet van die geregtigheid nagejaag het, die wet van die geregtigheid nie bereik het nie.”  Die rede vir laasgenoemde is dat Israel “hul gestamp (het) teen die steen van aanstoot.  “Soos geskrywe is: Kyk, Ek lê in Sion ‘n steen van aanstoot en ‘n rots van struikeling; en elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaam word nie.” (v.33).

 

Baie keer voel ons skaam of ontevrede met onsself.  Maar dan is ons fokus verkeerd: ons moet op die Here Jesus fokus (Hebr. 12:2) en nie op onsself nie, want “die Steen van aanstoot” is juis Hy wat ons gaan laat seëvier en triomfeer in die dag van afrekening.  Prys sy Naam!

 

Rex Jefferies

Posted in Bybel

Ondersoek die Skrifte

’n Praktiese Hulpmiddel om die Skrif beter te verstaan[i]

Studying Bible

Die Goeie Tyding wil graag vir ons lesers van die geleentheid bied om ’n gedeelte uit die Bybel te lees en dan ’n vraag of twee te probeer antwoord na aanleiding van die gedeelte wat gelees is.

 

Die volgende dien slegs as ’n aanbeveling vir diegene wat die kursus begin.  Die volgende punte is belangrik in hierdie proses:

  1. Begin deur te bid. Erken in nederigheid jou afhanklikheid van God en vra dat die Heilige Gees jou oë sal oopmaak en vir jou geestelike begrip en verstand sal gee.
  2. Lees die bepaalde Skrifgedeelte wat bestudeer gaan word. Moenie die vrae lees voordat jy die Skrifgedeelte gelees het nie.  Die rede hiervoor is dat jou belangstelling in die gedeelte beperk sal wees tot daardie spesifieke detail waarop die vrae fokus as jy vooraf weet wat die vrae is.
  3. Lees nou die vrae en enige aantekeninge oor die Skrifgedeelte. Dink na oor die Skrifgedeelte in die lig van die vrae wat gevra word.  Probeer dan om die antwoorde op die vrae uit te werk.  Hulle sal ’n bruikbare hulpmiddel wees vir jou konsentrasie.
  4. Skryf jou antwoorde in ’n notaboek neer. Dissiplineer jouself om dit te doen, anders gaan jy dalk net ’n vae begrip hê van wat gevra is.

 

Lees asseblief Lukas 7:36 – 8:3

  1. Vergelyk die Fariseër se gesindheid teenoor Jesus met dié van die vrou. Hoe het Jesus sy kritiek in vers 39 geantwoord?  Hoe was die gelykenis in verse 41 en 42 op die Fariseër van toepassing?
  2. Wat het gemaak dat die vrou opgetree het soos sy het? 8:2,3.  Het jy ’n soortgelyke dryfveer of aansporing?  Hoe kan jy dit uitdruk?

 

Nota: 7:47:  ‘want’ dui hier op die bewys eerder as op die oorsaak van haar vergifnis.

 

Lees asseblief Psalm 72

Hierdie Psalm is ’n profetiese Psalm waarin Salomo wie se naam “vrede” beteken, ’n tipe van Christus is.

 

  1. Wat is die twee uitstaande persoonlike karaktertrekke wat in hierdie Psalm gesien word van Christus as Koning? Kyk verse 1, 2 en 12-14, en vgl. Ps. 116:5.

 

Wat sê die Psalm sal:

[a] ’n gevolg van Sy heerskappy wees (verse 3-7, 12-14, 16, 17), en

[b] die omvang van Sy heerskappy wees (verse 8-11)?

 

  1. Gee hierdie Psalm nie ’n perfekte beeld van die gelukkige aarde wat die mens verniet probeer skep deur hulle eie wysheid en werk nie? Wie alleen kan dit egter volgens die Skrif tot stand bring, en na Wie moet die mens dus kyk vir wat hy bereik?  Kyk verse 1, 17-19; vgl. Hand. 4:12; Ef. 1:3.

Nota:  Vers 8: Die rivier is die Eufraat.

 

  1. Verse 18, 19: Hierdie lofsang is nie deel van die oorspronklike Psalm nie, maar is bygevoeg as die slot van Boek 2 van die Psalms.

 

N.S. : Ons sal graag hoor van julle wat hierdie oefening gedoen het.  Laat asb. weet as jy voel dit is van waarde…skakel Rex by 072 124 5830 of stuur ’n Epos aan rex@abk.co.za

 

[i] Search the Scriptures, General Editor: Rev. Alan M. Stibbs, M.A.

Posted in Bybel

God se beheer oor die siklone in Amerika

Hurricane Irma

In Job 26:2-4 is Job aan die woord.  Hy praat eers met Bildad in antwoord op wat hy vir Job te sê gehad het.  Die opskrif van verse 5-14 in die 1983-Afrikaanse Vertaling is Wie verstaan die dade van God?

 

5 “Dié wat reeds dood is, bewe, die doderyk en al sy bewoners.  6Die plek van die dood lê oop voor God, niks bedek die doderyk vir Hom nie.  7 God sprei die hemel uit oor die leë ruimte, Hy laat die aarde hang waar niks is nie.  8Hy versamel die water in die wolke, en hulle skeur nie onder die las nie.  9Hy bedek sy troon, Hy sprei wolke daaroor uit.  10 Hy plaas die horison op die see, ‘n grens tussen lig en donker.  11 Die pilare van die hemel skud, hulle sidder vir sy dreigende woede.  12Deur sy krag bring Hy die see tot rus, deur sy insig verpletter Hy vir Rahab!  13Met die wind waai Hy die lug skoon, met sy krag deurboor Hy die seemonster.  14 Dit is maar die begin van sy dade, ons hoor net die gefluister van sy woorde. Maar die volle krag van sy dade, wie kan dit verstaan?”

 

Daar is niemand wat met God vergelyk kan word nie.  Hy alleen is God.  Dit is Hy wat alles geskep het wat geskape is.

 

Die wêreld het die afgelope paar weke dít gesien waarvan Job in vers 11 praat.  Ons kan beeld materiaal sien waarin God se Almag duidelik sigbaar is.  Hý het die hemel geskud.  Die Ou Vertaling sê: “Die pilare van die hemel wankel en staan verstom weens sy dreiging.”  En het ons nie verstom gestaan voor die woede van die storm nie?  Dit was ongelooflik.  Wie van ons het ooit kon dink dat die stormwind sóveel geweld ten toon kan stel?

Orkane Harvey, Irma en Jose het die afgelope paar weke amok gemaak op die eilande in die Atlantiese Oseaan en aan die Ooskus van die VSA (veral in Florida) en die kus van Mexico.  Nóg ’n orkaan, Maria, het kort op Jose se hakke gevolg.

Ons het met ons “eie oë” op internet, die TV, ens. gesien hoe hierdie magtige winde geboue platvee, die see opdroog by die Bahamas en op ander plekke die see toelaat om die grense wat vir hom gestel is, oor te steek!  Dit is skrikwekkend om te sien hoe wind groot Boeings oplig en die lug in gooi!  En dan word die wind deur ’n onsigbare hand opgelig en raak alles stil… (kyk Job 26:12) en waai Hy die lig skoon (v. 13).

Ons kan saam met Job die Here loof, want “Dit is maar die begin van sy dade, ons hoor net die gefluister van sy woorde.” (26:14a).

 

Ons dien ’n wonderlike, Almagtige God!

Anoniem

Posted in God, Nuusbrokkies

Gemeente Nuus uit Clubview

Coffee and Bible

Tydens die Algemene Jaarvergadering van die Afrikaanse Baptiste Kerke, is ons leraar  Ds. Theuns Pieters, op 15 Mei 2017  ingehuldig as President van die kerk vir 2017. Hy het ook dié amp by twee vorige geleenthede beklee, nl. in 2007 en in 2009.

 

Die ietwat sonderlinge situasie het tydens die Algemene Jaarvergadering ontstaan deurdat ‘n vise-president nie verkies kon word nie. Ten spyte van verskeie rondtes van stemmery het nie een van die kandidate  die vereiste aantal meerderheidstemme behaal nie. Daar is dus geen Inkomende President vir hierdie tydperk nie.

 

Die implikasie hiervan is dus dat Ds. Theuns vir twee agtereenvolgende termyne die President van die A.B.K. sal wees.  Die gemeente se  gelukwense aan hom, en ons verdere bede is  dat hy waarlik die seën van Here en die leiding van die Heilige Gees sal ervaar tydens sy ampstermyn in hierdie verantwoordelike pos in ons kerk.

 

In die onlangse verlede het Ds. Theuns ook twee oggenddienste en een aanddiens oor RSG waargeneem.  Hy het ook die aand oordenkings vir ‘n hele maand waargeneem.  Hy sê hy is letterlik oorweldig oor die terugvoering en navrae daarna. Reaksies het o.a. van oorsese lande soos Kanada gekom.  Inderdaad net weer bevestiging, soos belowe, dat die Woord van die Here nooit ledig sal terugkeer nie.

 

Die opnames en voorbereiding vir die aand oordenkings is veral uitdagend en veeleisend aangesien tot 21 oordenkings in een enkele sessie opgeneem word in ‘n ateljee, sonder ‘n gehoor.  Ds. Theuns sê hy is nietemin dankbaar vir die geleentheid  en voorreg wat hy het om ook die Evangelie, die Goeie Nuus van Jesus, deur die medium van radio aan die wêreld te kan uitdra en verkondig.  ‘n Aantal mense wat uitsendings oor RSG gehoor het, het ook ons gemeente daarna kom besoek om eerstehands na hom te luister.

 

Alida Pieters, ons pastoriemoeder, het ook  ‘n groot rugoperasie ondergaan. Na aanvanklike komplikasies is sy tans besig om te herstel en sy gee ook die Here al die dank en eer vir die wonderlike wyse hoe Hy vir haar onderneem het. Selfs in hierdie beproewende situasie kon sy geleenthede vind om ‘n getuie vir Hom te wees teenoor mediese personeel. Ons is saam met haar dankbaar teenoor die Here.

 

Willie Duffue

Posted in Gemeente nuus

Die Godstad

Psalm 48

Een manier waarop God van die toekoms praat, is doodeenvoudig om oor die toekoms te praat!  Daar is plekke in die Bybel waar God in soveel woorde voorspel wat gaan gebeur: Hy praat oor die toekoms.  Maar Hy voorsien ook beelde, patrone, tipes en modelle.  In hierdie gevalle vestig Hy ’n gewoonte of ’n rite, of ’n patroon van verhoudings.  Dan laat val Hy wenke, en baie gou ’n hele rits wenke dat hierdie beelde, patrone, tipes en modelle nie opsigself die doel is nie: hulle is ’n manier om iets beter te verwag.  In hierdie gevalle praat God dus oor die toekoms in beelde.

 

Christene wat hul Bybels baie lees, dink na oor die konneksie tussen Dawid se koningskap en die Koningskap van Jesus; tussen die lam vir die paasfees en Jesus as die “Paaslam”; tussen Melgisedek en Jesus; tussen die Sabbatsrus en die rus wat Jesus gee; tussen die rol van die hoëpriester en Jesus se Priesterlike rol; tussen die tempel waar die priester van die ou verbond ingegaan het, en die hemelse “allerheiligste” wat Jesus binnegegaan het, en vele meer.

 

Vir diegene wat onder die bepaling van die ou verbond gelewe het, het getrouheid aan die verbond natuurlik beteken die nakoming van die wette en gebruike wat God beveel het – selfs al het daardie wette en gebruike (op ’n breër kanonieke skaal) ‘n beter vooruitsig gehad.  God het deur hierdie beelde oor die toekoms gepraat.  Wanneer ’n Christen eers hierdie punt verstaan, word dele van die Bybel op ’n baie vars wyse lewend.

 

Jerusalem self is een van hierdie “beeld-modelle”.  Daar word soms na haar verwys as Sion (die geskiedkundige vesting).  Jerusalem was nie net betrokke in die feit dat dit van Dawid se tyd af en verder die hoofstad was nie (selfs na die verdeling van die Ryk in Israel en Juda was dit die hoofstad van die Suidelike Koninkryk), maar ook in die feit dat dit van Salomo se tyd af die plek is waar die tempel gebou is – en dus die fokus van God se bekendmaking van Homself.

 

Vir die Psalmdigter is Here“die stad van onse God, sy heilige berg!” nie net “Skoon deur sy verhewenheid” nie, maar “die vreugde van die hele aarde” (Ps.48:2-3).  Dit is nie net die middelpunt van die bewapende sekuriteit nie (Ps. 48:5-9), maar die plek waar God se volk oor Sy onfeilbare liefde nadink (48:10); die middelpunt van lof (48:11).  Tog kyk die Psalmdigter verby die stad na God Self: Hy is die Een wat haar “bevestig tot in ewigheid” (48:9), Wie se lof tot aan die einde van die aarde strek, vir ewig en ewig (48:11, 15).

 

Die skrywers van die nuwe verbond – gewortel in die geskiedkundige Jerusalem soos hulle is – kyk na “Jerusalem daarbo” (Gal.4:26); na “die berg Sion”; na “die stad van die lewende God, die hemelse Jerusalem” (Heb.12:22); na die “nuwe Jerusalem” (Open.21:2).  Dink dikwels en lank na oor die verband.

 

Uit: For the Love of God  Volume 1

D.A. Carson

Posted in Oordenking