Boekresensie: A Scottish Christian Heritage

Iain H. Murray (Banner of Truth, 2006)

Image result for a scottish christian heritage

 ‘As various recent publications have indicated, Scotland exercised an influence on world history out of all proportion to its size. But the real reason for this has been obscured. It will be found here, however. And in the discovery of it the reader will be introduced to a wealth of little-known literature that is a vital part of the inheritance of the whole Christian church.’ — SINCLAIR B. FERGUSON [https://banneroftruth.org/us/store/history-biography/a-scottish-christian-heritage/ (vry vertaal)].

Iain Murray beskryf in sy boek A Scottish Christian Heritage die verandering van die Skotse volk deur die skool van die evangeliese Christendom, oor 300 jaar. Die verkondiging van die evangelie van die Reformasie, en die toename in sterkte deur vervolging, het ’n volk na die Bybel gedraai. En uiteindelik het hierdie volk baie van haar beste seuns en dogters gegee aan die ‘uiterste van die aarde.’ As ’n beskrywing van getrouheid, blymoedige volharding in swaarkry en onwaarskynlike vooruitgang, bly die verhaal ’n getuienis van die geloof wat die wêreld oorwin [Ibid., vry vertaal].

Volgens Sinclair B. Ferguson is die antwoord op die vraag waarom Skotland so ’n geweldige invloed op die wêreldgeskiedenis gehad het, te vinde in hierdie boek van Iain Murray. Die boek word soos volg ingedeel:

Deel Een: Bibliografie, bv. “John Knox and the Battle”; “Horatius Bonar and the Love of God in Evangelism.”

Deel Twee: Sendingwerk, bv. “Robert Moffat ‘Africanus’.”

Deel Drie: Kerksake, bv. “Scottish Preaching” (’n baie interessante hoofstuk!) en hoofstuk 11, die laaste hoofstuk van die boek: “The Tragedy of the Free Church of Scotland,” ’n hoofstuk van dertig bladsye wat vir my baie hartseer was: “God and his Word elevated this little land and gave it the position it came to occupy in the world. Let grace be taken away and the Scottish character degenerates into what it was when ‘each one of them [was] hangman to other’” (p. 391).

Wat die vertelling interessant maak, is die manier waarop rekords van daardie tydperk (baie van hierdie Christen-leiers was skrywers en manne van aksie) gebruik word. Murray se vertelling ondersoek hierdie ryk erfenis en beklemtoon die merkwaardige toepaslikheid vir ons dag. Alhoewel dit nie ‘n kerkgeskiedenis van Skotland is nie, is dit ’n aangrypende inleiding tot die vele wonderlike suksesse, asook sommige van die pynlike mislukkings van die kerk vanaf John Knox tot Horatius Bonar. Die woorde van John Knox se eie kommentaar is ‘n verduideliking van hierdie panoramiese tapeserie: ‘God gave his Holy Spirit to simple men in great abundance’ [Ibid., vry vertaal].

Alhoewel die boek nie altyd vir my maklik gelees het nie, is ek bly ek het deurgedruk. Die hoofstuk oor prediking was veral vir my waardevol! Dalk sal ’n aanhaling uit die boek hier help:

In Glasgow, Thomas Chalmers practised his axiom: ‘A house-going minister makes a church-going people.’ Facing a parish of 11 to 12,000 people, he determined within a year or two to be in every home. To accomplish this he dispensed with clerical tradition: his visits were necessarily short but people, often for the first time in their lives, could talk with a gospel minister face to face.

Soos ons eie Johann Odendaal eenkeer gesê het: ‘Besoek jou mense, dan sal jy weet waaroor jy moet preek.’

Rex Jefferies

Advertisements
Posted in Boekresensies

Die verinheemsing van die kerk in Afrika

Related image

Die bestudering van die verlede, beskawings en godsdienstige bewegings bied vir ons waardevolle inligting oor hoe ons as mens gekom het waar ons is. Dis egter veral die geskiedenis van die Kerk van Christus wat ons aandag aangryp, want daarin word die pad na die voleinding van die heilsgeskiedenis vir ons ontvou. Dis soms hartseer, soms verblydend, soms opheffend, maar altyd bly die hoop vars en lewend dat Christus weer kom om sy bruid te kom haal. Ons is in Afrika en van Afrika en juis hier in Afrika het God ons tot hiertoe gebruik om ons rol te vervul in die verwesenliking van God se verlossingsplan vir die wêreld.

Die eerste sendeling na hierdie kontinent was die Etiopiese hofdienaar; ’n man waarlik gered en verander om die evangelie verder te dra. Dit was veral in Egipte en Nubia (Soedan en Etiopië) dat die evangelie vinnig versprei en ’n vastrapplek gevind het. Vanuit hierdie geledere het manne verrys deur die hand van God om blywende bydraes tot die verstewiging van die Kerk en gesonde Bybelse teologie te maak.

Tertullianus (155-225 n.C.) van Noord-Afrika het diepsinnige vrae gevra oor “hoe ’n goeie God soewerein kon wees in ’n wêreld wat daagliks geteister word met rampe en ellende?” Athanasius van Alexandrië (die ‘swart dwerg’) in Egipte het te midde van geweldige teenstand volgehou dat Christus beide God en mens is. Augustinus se skerp klem op die totale verdorwenheid van die mens was ’n onweerlegbare argument teen Pelagius. Hierdie manne het hermeneuties-korrek en verantwoordelik met die Skrif omgegaan. Sodoende kon hulle hul eietydse omstandighede met verantwoordelikheid aan die verlede verbind en toepas. Dit het hoop gebied vir die toekoms.

Daar is bykans geen beweging in die godsdienstige wêreld waarvan die oorsprong nie êrens in die verlede gevind kan word nie. Alhoewel ons oor meer as ’n millennium van die vroeë Kerkvaders en hul lering verwyder is, kan ons tog waardevolle raakpunte sien wat van onskatbare waarde is in ons voortgaande bediening van die evangelie hier aan die suidpunt van Afrika. Oral begin die vlamme van regsinnige denkers helder brand onder jongmanne wat verantwoordelik met die Skrif omgaan in lande soos Namibië, Zambië, Zimbabwe, Botswana en Suid-Afrika en bewys lewer dat hulle die geskiedenis verstaan.

Paulus, sê  Roland Allen, het geslaag waar ons misluk het. Paulus het Kerke geplant, terwyl ons Sendingorganisasies op die been gebring het (Tucker: 2011:35). Die Kerk het haarself in die wêreld gevestig sonder kulturele aansien deur die eenvoudige verkondiging van die evangelie van Christus.

Die taal, kultuur en denke van die vroeë Christene in Afrika was Grieks. Tog is die Bybel so vroeg as die derde eeu n.C. in dialekte van die inheemse Koptiese taal vertaal. Die gevolg was die ontstaan van die Koptiese Kerk. Kopt is die antieke Egiptiese woorde HAK KA PTAH. Eenvoudig vertaal, beteken dit “die gees van Ptah,” die Egiptiese god van die skepping. Kopties beteken enige iets verbonde aan Egipte (Hofmeyr en Pillay: 1991:42).

Veral Alexandrië in Noordoos-Afrika het die middelpunt van teologiese ontwikkeling geword. Hier het ’n Kategisme skool ontwikkel wat nuwe Christene voorberei het vir doop en vir lidmaatskap van die Kerk. Deeglike teologiese navorsing is gedoen, aangesien die vrysinnige Origenes verban is omdat sy teologiese standpunt kontroversieel was. Uiteindelik is hy as ketter gebrandmerk. Sy allegoriese interpretasie van die Skrif en later die Ariaanse stryd kon makliker verstaan en aangespreek word, omdat die Koptiese Kerk die Skrif in hulle taal gehad het en binne hulle konteks beter kon verstaan. Vir die Koptiese Christene was Athanasius se stellings eenvoudig en tot die punt in die stryd om die Godheid van Christus: Slegs God kan red; God as die Seun. Jesus Christus alleen is die Verlosser!

’n Eeu later was die Afrika Kerk weer die middelpunt van bespreking oor die kwessie van Maria. Cyril van Alexandrië het geargumenteer as Jesus God is, dan moet Maria die “draer van God” wees. Vir Nestorius was dit een te veel en daar het ’n definitiewe breuk plaasgevind met die Koptiese Kerk in Noordoos-Afrika. Die gevolg was: Verinheemsing.

Die gevolg hiervan was die vorming van groot getalle van die Koptiese Kerk wat hulleself gaan vestig het in die nuutgevonde Kloosters in Egipte. Sommige het hulle in los groepe geskaar by die charismatiese leier van hierdie anchorite kloosters, Antonius die Grote. Ander het in meer georganiseerde kloosters bymekaargekom en as cenobite kloosters bekend gestaan, onder die leierskap van die Egiptiese Pachomius. Hulle uitsluitlike doel was om te ontsnap van die wêreldse invloed op die Kerk.

Die Koptiese Kerk het toenemend verinheems na die Kerkvergadering van Chalcedon in 451n.C. Interessant genoeg is hierdie kerk se karakter gevorm binne hulle kultuur-historiese konteks. Hulle het die Bybel in hulle taal gehad en die beoefening van hulle geloof was eie aan hul menswees as Koptiese Christene. Hulle teologiese debatte het nie buite hulle politieke en etniese oortuigings en belewenisse gebeur nie. Hulle was trots Koptiese en teen 300 n.C. het hulle die Bybel in al die Koptiese dialekte gehad. Binne die kort bestek van ’n paar jaar was Kopties die liturgiese taal en selfs die monnike het dit gebruik in prediking en onderrig. Daar was ’n duidelike wegbeweeg van Grieks en selfs Latyn. Die groei van die Koptiese Kerk is gestimuleer deur die feit dat die Bybel vrylik beskikbaar was in die hoofstroom Koptiese dialekte: Sahidies, Bohairies en Bashmuries. Die gevolg van hierdie eietydse identiteit was Kerkgroei en ’n baie stewige invloed op Egipte (Shaw: 1996:35-37). In sy boek, The growth of the Church in Africa, sê Peter Falk dat die beskikbaarheid van die Skrif in die Koptiese taal die Kerk in staat gestel het om haar onafhanklikheid te behou, ten spyte van die oorheersing deur Moslems in die eeue wat gevolg het (1979:70-71). Al het hulle getalle a.g.v. vervolging afgeneem, behoort 12% van Egipte se bevolking steeds aan die Koptiese Kerk. Hofmeyr en Pillay skryf iets wat ons as Baptiste, veral in die Afrikaanse omgewing, met al sy vertakkings aan die hart moet gryp:

‘The reason why there are still about fourteen million Coptic Christians in this region, is mainly because of the ability of this form of Christianity to indigenise. The Church had a legal status. Their patriarchs directed its ministries, the use of the Bible in the Coptic dialects and the unity of the Church under the leadership of the patriarchs. This helped the Coptic Church to survive twelve centuries of Muslim domination. This resulted in Egyptian Christians nurturing a loyalty towards their Church, a loyalty admired even by their later Muslim rulers.’ (1991:46).

Die vraag is nou: waarom het die Koptiese Kerk dan nie voortgegaan om die evangelie dieper in Afrika in te neem nie? Ek is van mening dit is omdat hulle nie genoeg staatgemaak het op die kragtige werking van die Heilige Gees deur die gesonde prediking van die Woord nie. Hulle het eenvoudig beskerm wat hulle gehad het. Mag dit nooit van ons waar wees dat iemand in die toekoms dieselfde fout aan ons uitwys nie. Daar is vandag meer mense uit ander etniese groeperings in Suid-Afrika wat Afrikaans praat, as dié wat aan ons bekend is. Wat bind ons aan hulle? Die taal wat ons praat.Ons ken dit. Ons ken die mense en die kultuur. Ons moet eenvoudig die lesse uit die verlede leer. Die Here seën u.

In diens van die Meester

Johann Odendaal

Posted in Kerkgeskiedenis

Die Rit op die Radiogolwe

Related image

In Februarie 2019 het ek die geleentheid gehad om dienste en oordenkings op Radio Sonder Grense aan te bied. Ek deel graag hierdie belewenis met u onder die volgende gedagtes: die Voorreg, die Verlange, die Versoeking, die Vrae, die Verwarring en die Vrug.

Dit was inderdaad ’n voorreg om die evangelie op ’n groter platform te kon bedien. Dit is alreeds voorreg genoeg om Jesus te ken en deur Sy genade alleen gered te wees! Om dan deur Hom toe vertrou te word met ’n verdere geleentheid om Sy Naam bekend te maak, was waarlik iets wat my hart aangegryp het en my gevul het met opgewondenheid, maar ook groot vrees en versigtigheid.

Die verlange by enige so geleentheid is dan om dit te gebruik om die verborgenheid van die evangelie bekend te maak, naamlik om Jesus as die gekruisigde te verkondig en dat dít die krag van God is tot redding vir elkeen wat in Hom sal glo. Ook dan om getrou te wees as ’n bedienaar van hierdie verborgenheid en om Hom te verhoog in die harte van mense.

Maar die versoeking lê dan ook voor die deur en loer en wil elke nou en dan maak dat jy jouself wil verhoog en vir jouself ’n naam wil maak; dat jy besorg wil wees oor wat mense van jou sê of dink, eerder as oor wat hulle van jou boodskap oor Jesus sê of dink. Jy word versoek om meer van jouself te dink as wat jy behoort te dink… om te dink dat jy deur jou goeie woorde en jou insiggewende gedagtes die wêreld gaan omkeer… Dit is egter deur die dwaasheid van die prediking en die krag van God se Woord wat mense gered word. Redding behoort aan Hom en Hy verdien al die eer! Hy is die ontwerper van die boodskap en het dit beter gesê as wat enige mens dit ooit sal kan sê. Die krag van die evangelieboodskap lê in Sy Woord!

’n Mens sou verwag, en ek het selfs gehoop, dat daar meer vrae sal wees oor die boodskappe en oordenkings, maar my belewenis was dat daar net ’n paar E-posse deurgekom het en dan meer met woorde van waardering as vrae. Dit was wel bemoedigend om terugvoer te kry van ’n lidmaat van een van die Engels Baptisekerke wat dan ook Ivor Jefferies se boodskap gehoor het en dankbaar was vir die waarheid wat so kragtig deur hom verkondig is. Die opmerking was dat hierdie persoon dadelik kon opmerk dat hierdie boodskappe nie mens-gesentreerd was nie, maar God-gesentreerd. Prys die Here!

Daar was dan ook verwarring by ’n luisteraar oor een oordenking en dit het die besef gebring dat daar baie mense is wat baie selektief luister na die verkondiging van God se Woord en net hoor wat hulle wil hoor. Dit het die realiteit bevestig dat mense in hulle gehoor gestreel wil word en nie die waarheid wil hoor nie, maar wel wat by hulle opinie en wêreldbeskouing inpas. Mag dit wees dat ons tydig en ontydig sal aanhou om die Woord van God te verkondig uit liefde vir Hom en uit liefde vir mense wat nodig het om die lewengewende medisyne van die evangelie te drink wat lewe vir hulle siele kan bring.

Die vrug van hierdie bediening is dan in die hande van die Here en mag Sy Naam verheerlik word! Al die dank en die eer aan Hom dat ons weet dat Sy Woord nooit leeg na Hom toe sal terugkeer nie, maar sal bewerk waarvoor Hy dit gestuur het!

Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk,

‘n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom

wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig

(1Petrus 2:9).

Jacques Louw

 

Posted in Evangelisasie

Goeie Nuus oor die lug

Image result for radio studio

Ek het verlede jaar ’n e-pos van Triple-M Produksies ontvang. Dit het so iets geklink:

Goeie dag ds. Ivor Jefferies

 Stel u dalk belang om n paar boodskappe op RSG te bring? Dit behels n oggenddiens wat in u gemeente opgeneem word, asook n aanddiens en n week se oggend- en aandgedagtes wat in die ateljee opgeneem word.

Ek het bevoorreg gevoel, maar my eerste gedagte was om nee te sê. ‘Ek sal versoek raak om myself te verhef,’ het ek gedink. ‘Moenie bekommer nie,’ het my vrou gesê. ‘Daar sal genoeg mense wees wat jou kritiseer.’ Ek kon maar net glimlag.

Na ’n tyd van gebed en beraadslaging, het ek gedink: ‘Ek fokus te veel op myself. Dit gaan hier nie oor my nie. Dit is ’n geleentheid vir die evangelie. As ek myself wil verhef oor ’n kans om oor die radio te preek, gaan ek versoek raak om hoogmoedig te raak elke keer as ek die geleentheid kry om te preek (ook in my eie kansel).’

Ek het toe besluit om die geleentheid aan te gryp. Ek onthou pertinent hoe ek ’n paar maande vroeër dringend tot die Here gebid het: ‘Gee my asseblief ’n wyer invloed in ons land—ek wil mense van U vertel.’ Ek het besef dat die Here my gebed beantwoord het.

Wat was die effek van my prediking oor die radio? Dit is nie ’n wyse vraag nie. Hoe sal ons nou weet? Die Here is besig met dinge waarvan ons nie eers bewus is nie; dinge waarvan ons eers die vrug sal sien wanneer Jesus weer kom. Is dit nie onder andere wat Jesus in Mark. 4:26-29 bedoel het nie?

“En Hy het gesê: So is die koninkryk van God, soos wanneer ‘n mens die saad in die grond gooi; en hy gaan slaap en staan op, nag en dag, en die saad spruit uit en word groot—hoe, weet hy self nie. Want vanself bring die aarde vrug voort, eers ‘n halm, dan ‘n aar, dan die volle koring in die aar. En wanneer die vrug dit toelaat, steek hy die sekel dadelik in, omdat die oes daar is.”

Ek word baie dikwels versoek om nóú die vrug van my handewerk te wil sien. Maar volgens 1Kor. 15:58 moet ek tevrede wees om te weet dat my arbeid in die Here nie tevergeefs is nie. Ek moet uitkyk vir die Here se beloning en nie vir die lof van mense nie. Want: “As ek nog mense behaag, dan sou ek nie ‘n dienskneg van Christus wees nie.” (Gal. 1:10).

Volgens 1Tess. 2:4 “spreek ons, nie om mense te behaag nie, maar God wat ons harte beproef.” Ons soek nie die eer van mense nie (1Tess. 2:6). Ek sien uit na die dag wanneer die Here sal sê: “Mooi so, goeie en getroue dienskneg, oor weinig was jy getrou, oor veel sal ek jou aanstel. Gaan in in die vreugde van jou heer.” (Matt. 25:21).

Die Here het my ’n bietjie vrug op die arbeid laat sien. Ek het ’n paar bemoedigende e-posse gekry, en daar is ook twee mense wat ons gemeente die afgelope paar weke besoek. Volgens John Piper sal die Here vir jou genoeg vrug wys, sodat jy nie in die moeras van moedeloosheid sink nie. Maar Hy sal nie vir jou soveel vrug wys dat jy jouself verhef nie. Ek berus my dan by die Here se wil.

Soli Deo Gloria

Ivor Jefferies

Posted in Evangelisasie

Helderberg Baptiste Kerk

Die handelinge van ’n klein groepie gelowiges

Image result for somerset west

Vir die afgelope drie-en-’n-half jaar is dit die handelinge van ’n klein groepie gelowiges wat my weer kom wys het wat dit werklik beteken om kerk van Jesus Christus te wees; ’n Handelinge kerk.

Eenvoud. Mededeelsaamheid. Vaste vertroue. Geloof ten spyte van ontbering, tekort en heelwat seer. Liefde vir mekaar—maar sonder dat God se waarheid verkrag word onder die vaandel van liefde. Suiwer Woord. Nie tema-prediking ingekleur met ’n vers of twee nie. Nie ’n afgewaterde saamgeflansde preek, los van wat God werklik wil sê nie! Nee, daar is detail uitleg van die Bybel deur ’n gesant van die Here wat erns maak daarmee!

Ja, ons moes deur ’n paar diep riviere stap en by tye moes ons onsself afvra of dit regtig die Here se wil is om Sondag na Sondag steeds bymekaar te kom. Na die Here ons deur hierdie uitdagende tye geneem het, het Hy ons die afgelope nege maande, via tegnologie, kom seën met sy Woord deur Ds. Willem Nel van Krugersdorp Baptistekerk. Ons het sopas klaargemaak met ’n baie geseënde agt maande reis deur die boek Nehemia.

Net soos die Israeliete van ouds moes ons gemeente fisies en geestelik weer opgebou word. Ons het weer besef hoe belangrik dit is om biddend voor die Here sy wil te soek, diensbaar te wees aan mekaar en, die belangrikste: ons geestelik opnuut toe te wy aan ons Here. Ons werk nou deur ’n reeks boodskappe oor Judas en ons kan nie wag vir wat kom nie!https://scontent-jnb1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/9601_692385844234348_6237311084723473395_n.jpg?_nc_cat=101&_nc_ht=scontent-jnb1-1.xx&oh=01dec55d765d2011d6a1df3eec50a06e&oe=5D183566

Ons is vandag ’n klein groepie mense, net so 20 siele, wat elke Sondagoggend bymekaarkom. Ons loof die Here opreg saam deur sang, met net ’n kitaar of twee. Ons luister dan saam na die audio-opnames van Ds. Nel. Ons sit by tafels om te kan skryf wat die Here vir ons sê. Baie keer gesels ons lekker saam oor dít wat ons gehoor het of sommer net om te hoor hoe dit met almal gaan.

Ons het ’n WhatsApp gebedsversoekgroep en op Woensdagaande kom van ons getrou saam om lief en leed te deel, die Woord saam oop te breek en ons knieë voor die Here te buig. Ons beplan ook om binnekort saam deur leringmateriaal te werk ná die diens op ’n Sondagoggend!

Nee, ons het nie op die oomblik ’n herder nie, geen ingewikkelde strukture nie, geen salarisse wat betaal moet word nie en nie ’n gebou van ons eie nie… Wat ons wel het, is suiwer en passievolle Woordverkondiging, ’n opregte gemeenskap van gelowiges en mense wat waarlik omgee vir mekaar.

Ons het ’n plek waar jy op ’n Sondagoggend kan kom stil raak en kan luister na die stem van God. Tyd is nie meer ’n kwessie nie. Nog nooit was ’n 50 minute boodskap so kort nie. Meer Here. Ons begeer om meer te leer.

Ja, daar is ’n lekker koppie koffie, tee of ’n koeldrank en iemand wat sal luister en waarlik belangstel. Wat ’n voorreg om so te kan handel en in alle eenvoud tot God te nader.

Ons koester hierdie seisoen in Helderberg Baptiste Kerk se bestaan. Jy is welkom om dit saam met ons te kom beleef. Kom maak ’n draai as jy weer in die mooiste Kaap is. Die toekoms? Ons kyk op na die berge…

Liefdegroete

Stéphan Pieterse

Posted in Gemeente nuus

Boek: Onkundige Afrikaners

Onkundige Afrikaners

Inhoudsopgawe

Inleiding: Onkundige Afrikaners

  1. Wat is Geloof?

          Onkunde oor Geloof

  1. Nominale Christenskap

          Onkunde oor die Kerk

  1. Selfgeregverdig, Godsdienstig en Verlore

          Onkunde oor Hoe ‘n Mens Gered Word

  1. Die Hebrew Roots Movement

          Onkunde oor die Wet en die Evangelie

  1. Die Prosperity Gospel in Ultra HD

          Onkunde oor die Evangelie, Voorspoed en Gesondheid

  1. Homoseksualiteit in die Bybel en Vandag

          Onkunde oor Manlikheid, Vroulikheid en die Huwelik

  1. Het ons die Mag om Lewe en Dood te Spreek?

          Onkunde oor die Mag van die Tong

  1. Wat Leer die Bybel oor Bloedlynvloeke?

          Onkunde oor ons Voorvaders se Sonde

  1. Wat Jy oor Geestelike Oorlogvoering Moet Weet

          Onkunde oor Geestelike Oorlogvoering

  1. Die Oorsprong en Betekenis van Paasfees

          Onkunde oor Christelike Feesdae (1)

  1. Moet Christene Kersfees Vier?

          Onkunde oor Christelike Feesdae (2)

 

Onkundige Afrikaners kos R80 per kopie. Laat weet my asb. by i4@absamail.co.za, of 084 699 2030 as jy een of meer kopieë van die boek wil hê.

Party mense wou nog kopieë van my vorige boek bestel: Openbaring – Gister en Vandag. As daar genoeg belangstelling is, sal ek nog boeke laat druk. Die Openbaring boek kos R100 per kopie.

Ek benodig die geld in my rekening voordat ek die boeke kan laat druk, aangesien ek ‘n 50% deposito moet neersit. My rekeningbesonderhede is soos volg:

Ivor Jefferies

FNB Tjekrekening

Rek. Nr.: 624 538 195 87

Woodbridge Tak: 205 609

Verwysing: Voorletter en Van (bv. I. Jefferies)

Posted in Boeke

Ouderlinge in ’n Lukwartboom

‘n Huldeblyk aan Dirk Jakobus Gerhardus Coetzee

8 Desember 1932 tot 9 Julie 2017

Related image

Dirk Jakobus Gerhardus Coetzee, die oudste van drie kinders, is op 8 Desember 1932 op Waterval-Boven gebore. Ongeveer drie jaar later, het sy familie Kenia toe getrek. Hulle het tot 1976 daar gebly.

Dirk is op 7 Februarie 1959 op Goedeverwachting getroud met Réna Rousseau. Uit hierdie huwelik is vier kinders gebore: Edith, Ticky, Dirk Jakobus Gerhardus en Myrena. Hulle seuntjie is in die ouderdom van twee jaar op tragiese wyse oorlede en het ’n diep seer gelaat in die lewe van hierdie twee wonderlike mense. Dirk het baie goed opgang gemaak in die sakewêreld en was ’n leidende figuur in Ford Kenia. As gevolg van veranderende politiek het hy egter sy pos verloor en besluit om na Suid-Afrika terug te keer.

Vir ongeveer ’n jaar het hulle in die Bonaero Park omgewing gewoon. Dirk het skoene deurgeloop op soek na werk en eindelik het dit vrug afgewerp. Op ’n dag het hy ’n advertensie gesien van Alderson and Flittin wat op soek was na ’n bestuurder vir hulle tak in Louis Trichardt. Nou was die pad Noord en Louis Trichardt het hulle tuiste geword tot ongeveer 2011. Sowat vier maande na hulle daar gevestig is, is die maatskappy insolvent verklaar. Dirk het ’n groot stap in die geloof geneem en die besigheid gekoop. Hy het die hulp gehad van ’n vriend wat hom vertrou het.So het Intercity Delta Motorhandelaars in Louis Trichardt tot stand gekom.

Daar was egter ’n verder geloofstap wat hierdie godvresende paar geneem het. Hulle het vir ’n tyd lank by oom Frans van Niekerk gewoon. Oom Frans was die pa van Schalk van Niekerk, wat op daardie stadium uit die bediening was. Dirk en Réna het na ’n plot gaan kyk sowat 10 kilometer buite die dorp, hoog teen die Soutpansberg, naby Hanglip. Hier het die pragtige Twin Gables, hulle tuiste geword vir meer as dertig jaar. Dirk het hierdie plot gekoop met geen geld nie, slegs sy integriteit wat die ou dame oortuig het van sy eerlikheid. Hy het onderneem om haar maandeliks af te betaal. Sy het dit aanvaar en hy het sy woord gestand gedoen. Dirk het elke dag droë hout teen die berg opgetel, gesaag en in plastiek sakke verpak en aan ’n handelaar verkoop as braaihout. Dit was deel van sy plan om die plot vinnig af te betaal.

Dirk en Réna het dadelik hulle gewig by die klein groepie Baptiste gelowiges ingegooi en staatmaker lidmate geword. Tydens hulle verblyf daar het verskeie leraars die gemeente bedien: Kallie Fourie, Johann Odendaal, André Bay en Johan Marais. Dit was wonderlike tye, maar ook tye van teleurstelling.

Aan die begin van 1987 het die groepie gelowiges besluit om elkeen maar sy eie geestelike tuiste te gaan soek. Dirk, Réna en vyf ander lidmate het egter besluit om weereens ’n stap in die geloof te neem. Tydens die Algemene Jaarvergadering van die ABK te Kempton Park in 1987, het Dirk ’n hoflikheidsbesoek aan die vergadering gebring. Die voorsitter het hom ’n spreekbeurt gegee. Hy het ’n beroep op die vergadering gedoen om oor te kom na Louis Trichardt en te kom help─’n soort Masedoniese noodkreet. Die skrywer van hierdie artikel was in die hart getref en het in Julie 1987 daarheen verhuis. Daar was unieke tye van bekerings, toewyding, antwoorde op gebed en groei. Jongmanne en ouer manne het hulle roeping tot die bediening ontvang en vandag verkondig hulle die evangelie. Tydens ons bediening saam het 217 mense by die gemeente aangesluit.

Dirk se leiding in die gemeente was dié van ’n nederige, sagmoedige mens en hy het hom as ouderling onderskei as ’n ware Barnabas, ’n man wat baie lief was vir die Woord van God. Hy het by baie geleenthede gepreek, Bybelstudies gelei en was ’n getroue lid van die Gideons, wat gereeld Bybels gaan plaas het in skole, gevangenisse en hospitale.

Een van die merkwaardigste Kerkraadsvergaderings, het in die mikke van ’n Lukwartboom plaasgevind. Teen die berg, sowat vyftig meter van Twin Gables het Oom Dirk, soos ek hom geken het, in die boom geklim en my geroep: ‘Kom Doom, kom ons sit hier en eet Lukwarte en dan lê ons familie uit en praat oor die bediening.’ Dit was inderdaad ’n besondere geleentheid wat ek altyd sal onthou.

Dirk was ’n ywerige leser van teologiese boeke en het graag die waarde daarvan gedeel. Hy was ’n wyd belese man, ’n visserman van formaat en hy het aan die Grootwild Jagtersorde van Oos-Afrika behoort. Hy kon nie eers onthou hoeveel buffels en olifante hy gejag het nie, maar eienaardig genoeg het hy vertel dat hy, nadat hy ’n groot maanhaarleeu geskiet het, baie spyt was en dit nooit weer gedoen het nie. Hy kon baie stories vertel: van Gaboen adders wat hy in hulle tent van kant gemaak het, tot groot Marlyne wat hy aan boord gebring het en ’n gekweste Buffel wat hy bo-op sy vriend doodgeskiet. Die bewyse was daar en die trots was groot.

Dirk was ’n groot man, nie van postuur nie, maar van karakter. Onkreukbaar in sy toewyding aan die Here Jesus. Standvastig, Geesvervuld en ’n wonderlike voorbeeld van wat God van ’n man verwag het in die opvoeding van sy kinders en sy hantering van die huwelik. Hy en Réna het aan ons almal gewys wat dit beteken om die pad saam te loop tot die end. Sy laaste jare was nie maklik nie. Hy is gediagnoseer met Parkinson se siekte, maar selfs hier het sy geloof in God so sterk deurgeskemer dat dit mens opgelig het wanneer jy hom besoek het.

Réna was die toonbeeld van die vrou waarvan ons in Titus 2 lees. Sy het hom tot die einde toe bygestaan. Na 58 jaar van getroude lewe het Dirk op 9 Julie 2017 na sy ewige rus verhuis. Hy dien nou as ’n trofee van God se genade op die vertoonkas van die geskiedenis van Baptiste gelowiges in Suid-Afrika.

Johann Odendaal

Posted in Huldeblyk